Odporność na korozję czystej miedzi
Czysta miedź to-metal nieżelazny o doskonałej odporności na korozję, co jest jedną z jej najważniejszych zalet, obok wysokiej przewodności elektrycznej i cieplnej. Jest szeroko stosowany w pokryciach dachowych, instalacjach wodno-kanalizacyjnych, wymiennikach ciepła, sprzęcie morskim, obudowach elektrycznych i elementach dekoracyjnych ze względu na jego stabilne właściwości chemiczne i mechanizm-samoochronny.
W większości środowisk naturalnych i przemysłowych czysta miedź wykazuje wyjątkową trwałość.
Jego odporność na korozję wynika głównie z pasywnej warstwy powierzchniowej. Miedź wystawiona na działanie powietrza, zwłaszcza zawierającego tlen i wilgoć, reaguje z tlenem, tworząc cienką, gęstą i mocno przylegającą warstwę tlenku miedzi (CuO i Cu₂O). Warstwa ta pełni rolę bariery fizycznej i chemicznej, zapobiegając dalszemu utlenianiu i przenikaniu mediów korozyjnych. W ciągu długiego czasu, pod połączonym działaniem powietrza, wody deszczowej i dwutlenku węgla, ta początkowa warstwa tlenku stopniowo przekształca się w zasadową patynę z węglanu miedzi lub zasadowego siarczanu miedzi. Ta zielonkawa patyna jest stabilna,-nie łuszcząca się i samo-naprawiająca się, zapewniająca długoterminową-ochronę wewnętrznego materiału miedzianego. Właśnie dlatego starożytne miedziane artefakty i nowoczesne miedziane dachy mogą pozostać nienaruszone przez setki lat.
W środowiskach słodkowodnych, takich jak rzeki, jeziora i domowe systemy wodociągowe, czysta miedź sprawdza się bardzo dobrze.
Jest odporny na korozję powodowaną przez wodę neutralną lub lekko zasadową i nie rdzewieje ani nie rozpuszcza się łatwo. Z tego powodu od dawna jest preferowanym materiałem na rury wodociągowe, zawory i rury wymienników ciepła. Jednakże w przypadku wody silnie kwaśnej lub wody o-twardej twardości, zawierającej określone jony, szybkość korozji może nieznacznie wzrosnąć.
W środowiskach atmosferycznych, w tym wiejskich, miejskich i łagodnych atmosferach przemysłowych, czysta miedź charakteryzuje się doskonałą trwałością.
Nie jest wrażliwy na ogólne zanieczyszczenia atmosferyczne. Jednakże w silnie zanieczyszczonych atmosferach przemysłowych o wysokim stężeniu dwutlenku siarki, siarkowodoru lub jonów chlorkowych tempo korozji przyspieszy, a patyna może stać się luźniejsza i mniej ochronna.
W wodzie morskiej i środowisku morskim miedź ma dobrą ogólną odporność na korozję, ale wpływają na nią jony chlorkowe.
Wysoka zawartość chlorków w wodzie morskiej może lokalnie uszkodzić warstwę pasywną, prowadząc do pewnego stopnia korozji lub wżerów. Dlatego w bezpośrednich i długoterminowych-zastosowaniach morskich czystą miedź często zastępuje się stopami miedzi, takimi jak mosiądz aluminiowy, miedzionikiel i brąz, które mają wyższą wytrzymałość i lepszą odporność na korozję miejscową.
Czysta miedź nie jest odporna na mocne kwasy, zwłaszcza kwasy utleniające, takie jak kwas azotowy i stężony kwas siarkowy, które mogą ją szybko rozpuścić. Koroduje także stosunkowo szybko w środowiskach-zawierających amoniak, ponieważ amoniak tworzy rozpuszczalne kompleksy z jonami miedzi, niszcząc warstwę pasywacyjną powierzchni.
Podsumowując, czysta miedź ma doskonałą ogólną odporność na korozję w atmosferze neutralnej, czystej wodzie słodkiej, środowiskach wiejskich i warunkach słabo zasadowych, a jej ochrona opiera się na stabilnej warstwie tlenku i patyny. Działa umiarkowanie w wodzie morskiej i nie nadaje się-do długotrwałej pracy w silnie kwaśnym, amoniakalnym lub silnie zanieczyszczonym środowisku przemysłowym. W zastosowaniach wymagających wyższej odporności na korozję zamiast czystej miedzi niestopowej zwykle wybiera się stopy miedzi.
